اين گروه از داروها با جلوگيري از عمل هورمون آدرنالين بر روي عضلات ديواره رگهاي خوني نقش خود را انجام مي دهند. آدرنالين سبب ميشود كه رگهاي خوني تنگ شده و در نتيجه فشارخون بالا برود. با جلوگيري از عمل آدرنالين، رگها گشادشده و فشارخون پايين مي آيد. به خاطر همين موضوع، اين داروها مي توانند باعث سرگيجه شوند، بخصوص وقتي كه به طور ناگهاني مي ايستيم.
داروهاي آلفابلوكر قديمي تر طوري ساخته شده بودند كه بايد روزي سه قرص از آنها را مصرف مي كرديم و عوارض جانبي آنها مثل سرگيجه، احساس سبكي سروخشك شدن دهان در آنها بيشتر بود. اما اخيراً دو دارو از اين گروه ساخته شده كه فقط روزي يك قرص
بايد از آنها خورده شود، نام اين دو دارو عبارتست از دوكسازوسين و ترازوسين. اين داروها عوارض جانبي خيلي كمي دارند اما هنوز هم ممكن است در بعضي از افراد ايجاد سرگيجه نمايند.
داروهاي آلفابلوكر به غير از پايين آوردن فشارخون، كاربردهاي ديگري هم دارند. نشان داده شده است كه اين داروها در شل و ريلكس كردن مثانه تاثير داشته و مي توان از آنها در مردان مسني كه پروستات آنها بزرگ شده و در ادرار كردن مشكل دارند، استفاده كرد. اما برعكس، اين داروها ممكن است گاهي اوقات در خانمها ايجاد بي اختياري ادراري مي كند.
از داروهاي اين گروه مي توان از پرازوسين، فنوكسي بنزامين، ترازوسين و دوكسازوسين نام برد.
______________________
تهیه و تدوین: دکتر افسانه زرگر